Wij geloven in wonderen

Aantal keer bekeken:106

Soms is een quote of een gedicht alles wat je nodig hebt om de boel weer in perspectief te zien. Terwijl ik bezig was met het zoeken naar een passende versregel voor de grafsteen van mijn moeder, las ik ineens iets heel anders. Iets wat verdacht veel op een motto leek.

“Laat alle realiteiten maar opdonderen, wij geloven gewoon in wonderen.” Het was van de Rotterdamse plezierdichter Lars van der Werff, in zijn bundel: Elke dag een zoen.

School voor Justice

En zo is het maar net. Het zou de rode draad voor de maand februari kunnen zijn. Nomad ging naast de werkzaamheden voor onze site lekker aan de slag met de uitbreiding van een School voor Justice in landen buiten India. Over wonderen gesproken: meiden juridisch opleiden zodat ze later (hun) verkrachters kunnen vervolgen in landen waar mannen overal mee wegkomen.

Ikzelf ging naar Spanje om te kijken of mijn geitenschuur nu dan toch eindelijk in een huisje omgetoverd kon worden. Ook een wanna be wonder. Eentje die niet zonder slag of stoot ging. Ditmaal was de missie een bankrekening openen. Een voorwaarde om water en elektra aan te vragen. Ik bracht twee dagen in een bankfiliaal in Hervás door en toen ik eenmaal terug in Nederland was, ontving ik een handgeschreven brief.

Eiland Blues

Gericht aan ene Alfonsien – dat was ik kennelijk –  dat het de bank speet maar dat ze geen rekening konden openen, ik moest namelijk aantonen dat ik in Spanje vaste lasten als water en licht betaalde. Dat dus.

Een maand geleden zou dit me nog uit mijn evenwicht hebben gebracht. Toen ging alles moeizaam. Allebei waren we nog de v(r)acht van het vorige jaar aan het afschudden. Het leek wel of we niet vooruit te kachelen waren.

Portretfotografie

Er moesten nog reportages gemaakt worden voor het boek Eiland Blues en we moesten sowieso nog een jaarplanning maken. Maar wanneer dan en hoe dan?

Want toen we de agenda’s naast elkaar legden, werd al snel duidelijk dat we blij mochten zijn als we elkaar in april eindelijk weer eens zouden treffen. Naast onze gemeenschappelijke banen, hadden we ieder ook een paar solo-opdrachten.

Maar ineens sloeg het weer om. Met de komst van de vrieskou leek het of we vleugels kregen. We maakten een afspraak voor portretfoto’s bij de fantastische Lucy Lambrix voor ons tweede boek. Iets waar ik als vanouds onderuit probeerde te komen.  Ik haat het om gefotografeerd te worden, maar het moet gezegd: Lucy kan dingen. Zelfs met mij.

Harris & Lewis

De foto’s zijn fantastisch. Dus nu hoeven we alleen het boek nog af te maken. En ook dat kreeg ineens een nieuwe impuls. We hadden een facebookoproep gedaan op de eilanden Harris en Lewis en werden ineens overstelpt met de meest fantastische mensen en verhalen.

Over een kapotte auto, over een ongelukkige liefde en hoe een zwerfkei daarin een rol vervulde. U begrijpt: wij zijn al onderweg.

Een boek over de Verenigde Staten

En toen werd er nog een droom bewaarheid: het fantastische nieuws dat we onder de vlag van uitgever Meridian Magazine een boek over een van de staten van de VS mogen maken! Wow! Help! Want wat kiezen we? Het zuiden, no doubt, maar wordt het New Mexico, Alabama, Lousiana of toch gewoon Texas? Suggesties? Wij horen het graag.

best gelezen verhalen van augustus

Ondertussen stropen we de mouwen op, gaat Nomad haar aan elkaar geniete lijf testen op een snowboard en ga ik onderzoeken of het in Toronto echt zo koud is als ze beweren. En verder? Blijven we in wonderen geloven.

Tekst: Anneke de Bundel – Beeld – Nicole Franken

Share at:

Anderen lazen ook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuws van de Dames

Benieuwd waar de dames uithangen of in welk avontuur ze zich nu weer storten? Laat je naam en e-mail achter en je krijgt 2x per maand nieuws van de dames.