Internationale consumentendag

Aantal keer bekeken:1723

Op 15 maart is het Internationale consumentendag. Het klinkt wat vreemd, vinden we. Hoewel wij dames niet vies van een aanschafje zijn – mevrouw Nomad schaft de meest wonderlijke dingen aan – klinkt het toch raar om een dag te hebben die opkomt voor de consument.

Wereld – Want waar moeten we precies tegen beschermd worden? Tegen kopen? Tegen foute aankopen?  Nooit meer uren op jacht naar veganistische UGGS voor mevrouw Nomad? Op zich geen slecht idee. Een zoektocht op internet maakt het echter niet duidelijk.

Consumentendag

Onze basisrechten worden vandaag gepromoot, geeft een site als verklaring. Hmm, betekent dat ons recht om te kopen? “Jazeker”, stelt een artikel: ” onze rechten als koper zijn namelijk slecht beschermd.”

President John F. Kennedy scheen de eerste te zijn geweest die op 15 maart 1962 een speech hield waarin de rechten van de consument werden genoemd. Maar welke rechten? Op een andere site stuiten we op de zin dat “Consumentendag is bedoeld om te protesteren tegen misbruiken van de markt en tegen sociale onrechtvaardigheden die hen ondermijnen.”

Minimalists

Betekent dat dat sommige producten die wij kopen onrechtvaardig worden gemaakt of is het onrechtvaardig als je niks kunt kopen?

Vragen, maar geen antwoorden. Volgens nog een andere site is het de dag dat we stilstaan bij consumptiekeuzes. De Amerikaanse vrienden Joshua Fields Millburn and Ryan Nicodemus oftewel de The Minimalists stonden op een dag ook stil bij hun aangeschafte spulletjes.

Zieltjes

Ze groeiden op in het arme Dayton, Ohio. (Ja datzelfde Dayton dat een einde maakte aan de Bosnische burgeroorlog).

 

Ze werkten zich op bij een topbedrijf dat in ruil voor hun hardwerkende zieltjes een bedrag van zes cijfers op hun bankrekening kieperde.

En what-ya-know ? Op een dag werden ze wakker, totaal ongelukkig. Hun vrouw was er vandoor, de hond luisterde niet en het grote huis bleek smaakvol maar kil. Desperately gingen ze iedere dag de jacht op het bestaan weer aan. Totdat een innerlijk stemmetje hen de boosdoener  influisterde. Geld. Het lag aan hun geld.

Bezittingen weg

En dus deden ze hun bezittingen weg. Niet allemaal tegelijkertijd. Nee, iedere dag één ding totdat er een paar overbleven. En daar daar werden ze heel gelukkig van. Zo gelukkig dat ze er nu over schrijven. Iedere dag opnieuw.

Tsja dat had de Duitse Heidemarie Schwermer ze natuurlijk al lang kunnen vertellen. Die deed namelijk al twintig jaar geleden al haar bezittingen weg en leeft sindsdien zonder geld.

Arm en dakloos

Net als heel wat mensen op de wereld. Met dat verschil dat ze nooit iets wegdeden omdat ze nu eenmaal niet hadden omdat ze arm en dakloos zijn. En voor zover wij weten is er niemand die deze levensstijl promoot.

Mocht je vandaag al je bezittingen overboord willen gooien om daar heel gelukkig van te worden, weet dan dat er tal van projecten zijn die best wel wat met je spullen kunnen. Kortom Het maakte in ieder geval anderen gelukkig.

Tekst: Anneke de Bundel  – Beeld: Shutterstock

Share at:

Anderen lazen ook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *