Leaving Las Vegas

Aantal keer bekeken:5232

Eén keer in je leven moet je Las Vegas zien. Bezoek dan ook de schitterende natuurparken er omheen. Mevrouw Nomad rolde haar outdoor slaapzakje uit en ging in de touwen hangen.

Las Vegas – Het schemert als we landen, vanuit het raampje zie ik de typerende skyline van Las Vegas. De ontelbare neonlichten steken fel af tegen de donkere bergen even verderop. Niet veel later sta ik op Las Vegas Boulevard, of wel de Strip, en laat me overdonderen door alle indrukken: de flitsende reclames, de immense gebouwen, de onafgebroken geluiden en het brede scala aan mensen.

Vrijheidsbeeld

Van de piramide van het Luxor Hotel wandel ik langs de het Vrijheidsbeeld (Hotel New York New York), passeer en passant de Eifeltoren (Hotel Paris) en de toren van het San Marcoplein (The Venetian) en bevind me dan ineens weer in de Romeinse Oudheid bij Caesars Palace.

Landschap Leaving Las Vegas |Nomad&Villager

Veel van de hotels in deze extravagante stad zijn een schaalmodel van bekende landmarks elders in de wereld. Het is allemaal onecht, surrealistisch bijna. En dan ben ik nog niet eens ín zo’n hotel geweest. Daar bevinden zich de casino’s en voor velen dé reden om Las Vegas te bezoeken.

MGM Grand Las Vegas

Ik waag een gokje en begeef me in het casino van het MGM Grand Las Vegas. Het is het grootste gokpaleis van de stad, met ruim 15.500 m2, 178 goktafels en een ongelofelijke 2500 gokmachines, en het is gebouwd als een doolhof zodat je steeds bij een andere verleiding uitkomt.

Nergens is een klok te bekennen, enig benul van tijd is hier niet gewenst. Net als de andere imposante hotels herbergt het MGM Grand ook een aantal nachtclubs, een luxe kuuroord, gigantische zwembaden, talloze winkels en vele restaurants. Deze wereld draait 24/7.

Bootleg Canyon

Het is duidelijk, in Las Vegas willen ze niet dat je de stad uitgaat. Maar de flitsende neonlichten, het vele beton en de kakofonie van geluiden – slotmachines, mensen en muziek – kunnen absoluut niet wedijveren met de indrukwekkende natuur waar ik voor gekomen ben.

De komende dagen laat ik de stad dan ook met enige opluchting achter me en doe wat de locals doen: eropuit trekken. In de omgeving van Las Vegas vind je namelijk veel mooie en unieke natuurparken. Vandaag rijd ik naar Bootleg Canyon, bij Boulder City, nog geen drie kwartier rijden van de Strip. Het is een mekka voor mountainbikers.

Cottonwood Valley

Met meer dan 50 km cross-countrytrails behoort het tot een van de beste bikeplekken in Amerika. Als ik uitstap, rennen twee honden enthousiast op me af. Ze zijn van twee mountainbikers, Kevin en Darcy, die net hun fietsen van de auto halen.

Enthousiast vertellen ze me over de trails hier: lekker snel, voldoende hoogtemeters, droog en stoffig. En niets anders dan rotsen en schitterende vergezichten.

Elk weekend zijn ze hier te vinden, maar ook Cottonwood Valley en Mount Charleston zijn favoriet. We staan ondertussen bij het begin van de trail en plotseling komt een mountainbiker, met full-face helm, skibril en beschermende kleding, met een noodgang de berg af suizen.

Mountainbiken Cottonwood Valley Nomad&Villager

‘Downhillers,’ lacht Kevin, ‘They’re lazy. They travel up hill by shuttle.’ Bootleg Canyon is inderdaad ook een downhiller’s dream met hellingen van 22 procent en trails met klinkende namen als Armageddon en Elevator Shaft. Ik kies voor iets minder snelheid…

Red Rock Canyon

De volgende dag is het heerlijk weer, de zon schijnt en er waait een zacht briesje. Ik ben in Red Rock Canyon, een aaneenschakeling van kloven, spleten en vooral veel rode rotsen. Je vindt hier verschillende hike- en mountainbiketrails, maar vanochtend ga ik op pad met Neill om de kneepjes van scramblen te leren.

We lopen door een smalle kloof, het zand is net zo rood als de rotsen om me heen. Dan beginnen we langzaam te klimmen, eerst nog lopend, maar al snel klauteren we op handen en voeten omhoog.

Red Rock Canyon Nevada|Nomad&Villager

Mijn vingers zoeken richels om me aan vast te houden en omhoog te hijsen, mijn voeten staan op een bijzonder smal randje. Het ene stuk is steiler dan het andere, maar nooit zo steil of lang dat we touwen en klimgordels nodig hebben. Op de top lassen we een kleine pauze in. Ik vraag Neil hoe hij het volhoudt in een stad als Las Vegas.

Every now and then you need a break from this crazy city,’ vertelt hij. ‘Red Rock Canyon is my therapy.’ Dat kan ik me heel goed voorstellen, deze stilte is overweldigend, net als het uitzicht.

Het contrast tussen de kraakheldere blauwe lucht en de rode rotsen is een aanblik om te koesteren. Op de weg terug stuiten we op een groepje klimmers. Ook daar staat Red Rock om bekend.

Het goede weer en de perfecte rotsformaties van zandsteen leveren zo’n 1700 unieke klimroutes op, verschillend in lengte en moeilijkheid. Klimmers van over de hele wereld komen hier op af. Maar deze drie jongens, Nick, Joe en Brian, komen uit Las Vegas. ‘Red Rock is our back yard,’ vertellen ze.

Mount Charleston

Ze zijn hier dan ook ze vaak als mogelijk te vinden, net als op Mount Charleston. Terwijl Joe het laatste stukje naar boven klimt en zich dan langs het touw naar beneden laat zakken, overleggen de andere twee wat te doen. Deze rotswand, met de routes Sweet Pain en Gambler, komt in de schaduw.

Het gesteente wordt daardoor koud, vertelt Nick me, en je hebt dan minder grip. Ze gaan verder, op zoek naar een andere mooie rotswand.

Lone rock

Bij Lone Rock, Valley of Fire, staan Jill en Schyler me al op te wachten. Voor zij me meenemen naar Lake Mead voor een kajaktocht, willen ze eerst abseilen, een van hun favoriete outdooractiviteiten. Na een korte, maar steile klim staan we boven uit te hijgen. Onder ons gaapt een enorme diepte van zo’n 50 meter.

Lone rock Nevada |Nomad&Villager

Na een korte uitleg – rechterhand naar voren om af te dalen, naar achteren om stil te hangen – haakt Jill me aan het touw vast. Schyler is al beneden en wacht me daar op. Met mijn voeten uit elkaar en ‘zittend’ in mijn gordel laat ik me over de rand zakken.

Ik ben in het begin zo bezig met die handelingen, dat ik nauwelijks tijd heb om om me heen te kijken. Maar al snel heb ik het door en geniet ik van het panorama. De laagstaande zon kleurt de rotsen nog dieper rood. Dit is kicken, dit smaakt naar meer en ik mag hem nog een keer doen! Dan is het tijd om te vertrekken naar Lake Mead.

Lake Mead Nevada| Nomad&Villager

Het water is nog best koud en vlug spring ik op mijn Versa board, een speciaal soort kajak waarmee je ook kunt stand up paddlen. Een sport die hier trouwens razend populair is. Maar wij vertrekken voor een kajaktocht over het enorme Lake Mead. Jill vertelt me dat het het grootste kunstmatige meer en waterreservoir van de VS is, met maar liefst 35 km³ water.

Grand Canyon

We volgen de grillige kustlijn, waar rotswanden worden afgewisseld met kleine inhammen met zand- of kiezelstrandjes. Dat het water weleens hoger heeft gestaan, is te zien aan de grote witte band op de rotsen. Verder is het hier indrukwekkend kaal, er groeit werkelijk niets.

Ik rijd door een wilde, droge woestenij. Op de navigatie zie ik een rechte lijn, de weg strekt zich zeker zo’n 75 km kaarsrecht voor me uit. Ik heb Las Vegas weer achter me gelaten en ben op weg naar de Grand Canyon. Het is al later in de middag als ik aankom bij de South Rim, een van de mooiere kanten van de canyon.

South Rim Grand Canyon |Nomad&Villager

Ik ben nog op tijd voor de zonsondergang, die de kleuren van de rotswanden nog dieper doet lijken en het rood bijna in vuur en vlam zet. Het koelt ook meteen flink af en ik ga op zoek naar mijn overnachtingsplaats. Ik duik er vroeg in, morgenochtend wil ik de zonsopgang zien én op tijd op pad gaan voor een mooie hike.

Kaibab Trail

Nog wat slaperig stap ik de volgende morgen in de auto en rijd naar Yaki Point, het startpunt van de Kaibab Trail. De zon piept net over de horizon en de eerste zonnestralen beroeren de machtige canyon. Niet veel later loop ik over de trail en daal af in de canyon.

Het wordt steeds indrukwekkender, de rotsen torenen al snel hoog boven me uit, terwijl de bodem van de canyon nog niet in zicht is. De afgelopen dagen gonzen nog na in mijn hoofd. Dit is wat iedereen zou moeten doen, Las Vegas snel bekijken en dan eindeloos deze overweldigende natuur in. Net als de locals!

Tekst: Yvonne Dudock – Beeld: Nicole Franken

Deze reportage is gepubliceerd in 360º magazine van Bever.

 

Share at:

Anderen lazen ook

2 reacties op “Leaving Las Vegas

  1. Onwijs leuk om te lezen dat jij Las Vegas ook zo ervaren hebt! En dat surrealistische, dat vond ik zo’n apart gevoel hebben. Fantastische stad, maar de omgeving is nog veel fantastischer 😉 Ik kan wel honderd blogs schrijven over Las Vegas. Toevallig plaatste ik vandaag een soortgelijke blog, grappig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *