De katten van Istanboel

Aantal keer bekeken:3501

Wie een bezoek aan Istanboel brengt, kan maar beter van katten houden want ze zijn overal. Op de kap van auto’s, op de kade van de Aziatische wijk Kadiköy, tussen de straathonden voor de moskee van Ortaköy en op ieder muurtje van de wijk Fulya waar ik verblijf.

Istanboel – Het zijn enorme jongens die me  vriendelijk aankijken en nooit te beroerd zijn om een kopje te geven. Ze zijn er in alle kleuren en zien er eerlijk gezegd goed uit. Beter dan de scharminkels die ik op het Spaanse platteland aantrof.

Katten van Istanboel |Nomad&Vilager

Volgens Miles, bij wie ik verblijf, worden de katten van Istanboel goed verzorgd. De dieren zijn voor veel inwoners van de miljoenenstad een alternatief voor een huisdier. Waar moslims niet altijd gecharmeerd zijn van honden omdat ze onrein zouden zijn, hebben de katten het beter.

Naar het schijnt was Mohammed een groot kattenliefhebber. Het verhaal gaat dat de profeet ooit lag te slapen met de kat Muezza op zijn mouw en dat hij, toen hij opstond, de kat niet wilde storen en dus maar een stuk uit zijn mouw knipte.

Katten van Istanboel

Ook zou hij in Medina regelmatig gepreekt hebben met een witte angorakat op zijn arm. Althans in de Turkse versie van het verhaal. De witte angorakat is één van de symbolen van het land. Maar de witte zie ik niet.

Als ik in de communistische theetuin Nazim Hikmet thee drink, zie ik in de steeg ervoor een rode in een koffer vol stofjes liggen. Een zwart-witte ligt in de stoel ernaast. En bij me onder tafel zit een bont gezelschap in tal van grijsschakeringen.

Overal door de stad kom ik vrouwen tegen die uit hun jaszak zakjes brokken te voorschijn toveren. Bij mij in de straat staan er op ieder kruispunt overdekte bakken waar eten en drinken voor katten in staat. De bakjes zijn altijd vol en de katten liggen er meestal loom op of rond.

Honden zie ik weinig. Maar degene die ik zie, zijn allemaal voorzien van een stuk plastic in hun oor als bewijs dat ze gesteriliseerd zijn. “Vroeger waren er veel meer honden”, beaamt Miles, maar het sterilisatieprogramma werpt zijn vruchten af.” De meeste honden, veelal Turkse herders, hebben een vaste wijk.

Dierenpartij Hayvan Partis

En sinds de Dierenpartij Hayvan Partisi van Neslihan Demir ook in Turkije een zetel heeft, zijn er volgens Miles veranderingen te bespeuren. Zo heeft de wijk Ortaköy tegenwoordig een ingenieus systeem om dieren te voeden en te laven.

De bak, die wat weg heeft van een kruising tussen een mobiel toilet en een koffie-automaat, geeft de mogelijkheid je plastic flesje te laten recyclen, het restant water komt in een speciale drinkbak. En ook de opbrengst is bedoeld voor voedsel voor de dieren.

Volgens de Turkse Dierenpartij waren er in de Ottomaanse tijd ook al wetten in Turkije die paarden en de ezels die karren trokken beschermden. Als ik ga kijken of het waar is wat Miles vertelt, zie ik inderdaad de bak op het plein waar de veerboten uitvaren.

Straatkatten istanboel| Nomad&Villager

Voor de moskee liggen twee honden in de zon. Een aantal katten heeft meer belangstelling voor de vissers die vers gevangen vis schoonmaken. Ik zie geen van de dieren gebruik maken van de bak, maar dat is wellicht omdat het plein volstaat met etenstentjes en de mensen op de bankjes de dieren rechtstreeks voeren.

Tekst: Anneke de Bundel

Share at:

Anderen lazen ook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *