Drenthe, tips van locals

Aantal keer bekeken:2425

Wat als je Amsterdam verruilt voor Drenthe? Is er leven na de hoofdstad? Verpleegkundige en schrijfster Esther Donkers moest even van de schrik bekomen, maar inmiddels heeft ze aan Drenthe haar hart verpand en deelt ze met plezier haar vijf tips.

Esther Donkers is verpleegkundige en schrijver (Berichten uit de zorg, De Bezige Bij 2011),  en is na jaren in de journalistiek nu werkzaam in het onderwijs. In 2007 verruilden zij en haar gezin stadsdeel Bos en Lommer in Amsterdam voor het kalme Drenthe.

Drenthe tips

Dat was mentaal een grotere stap dan ze tevoren bedacht hadden. Esther schreef hier columns over in Dagblad van het Noorden. Inmiddels is zij deels geïntegreerd en kan ze vijf plekken in Drenthe van harte aanbevelen; ter inspiratie, om tot rust te komen of juist te ervaren hoezeer Drenthe in beweging is. Hier volgen haar Drenthe tips.

1. Het vennetje

Tegenover camping de Bosrand in Ellertshaar. Toen man, zoon en ik de eerste editie van mini-festival Festifarm bezochten op dit campingterrein, bleek er aan de overkant een prachtig vennetje te zijn waaromheen een deel van de festiviteiten plaatsvond. Het was betoverend om ’s avonds te kunnen zwemmen en op een eilandje middenin het water naar muziek te luisteren.

Sindsdien zijn wij vaak terug geweest om hier op warme zomerdagen te zwemmen. Het water is kristalhelder en het is er nooit druk. Zoals het eigenlijk nergens in Drenthe druk is. Stranden, bossen, snelwegen- alles is goed begaanbaar zonder dat het krioelt van de mensen. Drenten zeggen ook vaak: sssjtt, zeg maar niet hoe mooi het hier is, want dan wordt het hier te vol. Bij deze geef ik toch zo’n goed bewaard geheimpje prijs.

2. Het Echtens Paradijs en Echten

Echten is een dorpje in Drenthe dat uit 1081 stamt en herbergt schatten op de vierkante kilometer. Pas op dat je er niet te snel doorheen rijdt, want dan mis je allerlei moois. Zo is daar de havezate, die stamt uit de 14 eeuw.

In de gebouwen werken nu visueel en verstandelijk beperkte mensen. Zij knopen kleden, maken speelgoed van hout en houden een moestuin bij. Je mag niet in de havezate zelf komen, en dat zullen ze je vertellen ook als je de loopbrug over gaat; handicaps maken niet minder alert.

Wandelen en proeven

Verder is het er zeer aangenaam toeven en wandelen, en proeven, want als je in het juiste seizoen komt kun je de peertjes zo uit de bomen eten.

In het nabijgelegen Echtens paradijs, een stuifzand in ruste, vind je vier soorten heide en als je geluk hebt, stuit je op buffels, die de vriendelijkheid zelve zijn zo lang je op afstand blijft. Echt Drents dus.

Teatime

In Teatime kun je je te goed doen aan een high tea in het gerenoveerde landhuis langs het spoor. Het huis kwam te koop toen de oude dame die er resideerde naar een verzorgingshuis moest. Letterlijk haar complete inboedel werd te koop gezet.

Ik vond daar wat van, maar kocht er ook ijscoupes die elke kerst weer dienst doen. Achterin de villa vind je een winkeltje vol Engelse thee, badspullen, lemon curds, jam en serviezen. Daar word je hebberig van. Wel reserveren, want het is hier altijd druk.

Landgoedwinkel

Aan de andere kant van Echten (dat is maar een paar stappen lopen) zit de Landgoedwinckel.

Alleen al voor de styling in deze boerderij zou je een kijkje kunnen nemen. Maar voor vintage serviezen, zeep en literatuur kun je er ook terecht. Op zolder bladeren in oude boeken is een ontspannende bezigheid, kan ik uit ervaring zeggen.

3. Veenhuizen

Veenhuizen is een gevangenisdorp, het enige in de wereld, en er staan meer dan 100 rijksmonumenten. Het dorp werd aanvankelijk gebruikt als opvanggesticht voor arme gezinnen uit het westen door de Maatschappij van Weldadigheid, later kwamen er vier dwanggestichten te staan voor landlopers en bedelaars. Complete gezinnen werden hier opgeborgen.

Suzanna Jansen schreef er het schitterende boek Het pauperparadijs over, dat momenteel verwerkt wordt tot theaterstuk. In het Gevangenismuseum kun je de geschiedenis van Veenhuizen en detentie helemaal volgen. Het dorp zelf staat bol van de indrukwekkende gebouwen.

Elke voormalige villa van een notabele heeft een naam (‘Werk en Bid’) en er staan ook nog steeds in bedrijf zijnde gevangenissen. Je kunt er een heerlijk biertje drinken, wandelen, en voornamelijk je ogen uitkijken.

4. Festifarm

Festifarm is een initiatief van Maija Klamer, die graag een intiem festival wilde creëren in de omgeving waar zij vandaan komt. Die opzet is geslaagd. In kleine kring genieten van muziek en theater, omringd door natuur en vrijheid, is een aanrader. Wild dansen in het weiland bij een DJ kan hier ook.

Broodjes roosteren bij een vuur, broodjes Schipholgans eten- allemaal mogelijk. Bovendien heeft dit festival een soort van ‘hip’ status en Drenthe kan absoluut meer ‘hip’ gebruiken

5. Drenths museum

Tja, en wat moet ik nu als laatste kiezen? Het prachtige Dwingelderveld, het bezoekerscentrum in Ruinen waar ik regelmatig kom, grand café Het Postkantoor in Hoogeveen waar ik graag een wijntje drink met vrienden, het Planetron in Dwingeloo waar je sterren kunt kijken, Shakespeare in Diever?

Kan allemaal, maar laat ik nog een snufje cultuur uit Assen toevoegen. Assen is een verrassend mooie stad, statig ook, met monumentale gebouwen waar je u tegen zegt. Het Drents Museum, te vinden in het hart van de stad, is een modern museum met wisselende tentoonstellingen. Zo hebben we laatst mummies bekeken en waren we er ook om Russische propaganda-kunst te bekijken.

Drenthe is leeg

Drenthe is kortom niet een provincie waar mensen alleen maar komen om te fietsen. Of, zoals @vnnbrg op Twitter op ironische wijze belichtte hoe sommige mensen over Drenthe denken: “Drenthe is leeg en ver weg. En op jou na leest er niemand iets anders dan de Grote Landbouwalmanak.”

Er is genoeg te doen en te zien, maar ssssjjt, niet aan iedereen vertellen, anders wordt het hier zo druk.

Boeken over Drenthe? Lees ook:

Suzanna Jansen, Het pauperparadijs

Share at:

Anderen lazen ook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *